Wednesday, November 30, 2011

ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိ ဒီလုီလုပ္ၾကံခဲ့ၾကတယ္






ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိ ဒီလုီလုပ္ၾကံခဲ့ၾကတယ္
အမည္ ။ ။ ရန္ႀကီးေအာင္ (ေခၚ) ေမာင္လွထြန္း
အသက္ ။ ။ ၁၈ႏွစ္
လူမ်ိဳး ။ ။ျမန္မာ
ကိုးကြယ္သည့္ဘာသာ ။ ။ဗုဒၶဘာသာ
အဘအမည္ ။ ။ကိုေမာင္ထြန္း
 ဓါတ္ပံုအား (ဧရာ၀တီ)ထံမွ ယူသံုးသည္။
 က်ြန္ေတာ္သည္အုတ္ဖိုၿမို့ အေရွ့အလယ္ကုန္းရြာတြင္ လြန္ခဲ့ေသာ၉-ႏွစ္၊၁၀-ႏွစ္ေလာက္ကစၿပီး ေနထိုင္ပါသည္။
က်ြန္ေတာ္ေမြးသည့္အရပ္မွာ အုတ္ဖိုၿမို့ျဖစ္ပါသည္။
ငယ္စဉ္ကက်ြန္ေတာ္သည္ အုတ္ဖိုၿမို့ ဦးစံလွ၏ ျမန္မာစာသင္ေက်ာင္းတြင္ တတိယတန္းအထိ စာသင္ဘူးပါသည္။
လြန္ခဲ့သည့္ ၄-လ က ဂ႒ုန္ဦးေစာ အုပ္ဖိုၿမို့သို့လာေသာအခါ မင္းတိုင္ပင္ အမတ္ေဟာင္း ဦးဘရင္၏ေနအိမ္တြင္တည္းခိုပါသည္ ။
ဦးေစာ၏ ႏွမ၀မ္းကြဲေတာ္သူ မတင္ညိုက က်ြန္ေတာ့္အား “နင့္ဦးေလး ဦးေစာေရာက္ေနတယ္ ၊ တခါမွမင္းကို မျမင္ဘူးေသးဘူး ၊
သြားၾကည့္အံုး”ဟု ေျပာပါသည္။
 က်ြန္ေတာ္လည္း ဦးဘရင္ အိမ္သို့သြားရာ ဦးေစာကိုေတြ႕ရပါသည္။ ဦးေစာက “မင္းဘယ္ကလဲ” ဟုေမးပါသည္။
ထိုအခါ က်ြန္ေတာ္က “အလယ္ကုန္းက ကိုေမာင္ထြန္းသား ျဖစ္သည္ ”ဟုေျပာရာ ဦးေစာက “မင္း ငါ့ဆီလိုက္ေနမလား” ဟု ေမးပါသည္။
က်ြန္ေတာ္ကလည္း “လိုက္ေနပါမည္”ဟုေျပာလိုက္ပါသည္။ ေနာက္တေန့တြင္ ဦးေစာ မင္းလွၿမို့တြင္ တရားေဟာသြားပါသည္။
ညေနတြင္ ဦးေစာသည္ ေမာ္ေတာ္ကားျဖင့္ အုပ္ဖိုသို့ ျပန္လာပါသည္။ ေနာက္တေန့ နံနက္ ေ၀လီေ၀လင္းတြင္ အုပ္ဖိုမွ ကား ၃စီးျဖင့္
ရန္ကုန္သို့ ျပန္လာခဲ့ရာ က်ြန္ေတာ္လည္း အတူပါလာပါသည္။ က်ြန္ေတာ္တို့သည္ ဦးေစာ၏ ေအဒီလမ္းရွိ ေနအိမ္သို့
ညေနဘက္တြင္ ေရာက္ရွိ ၾကပါသည္။

 က်ြန္ေတာ္သည္ ထိုအိမ္တြင္ ကိုစိန္၊ စိန္ေမာင္၊ ျမအုန္း၊ တင္ေရႊ၊ ကိုစိုး၊ ကိုႀကီးေငြ၊ ရင္ေဖ၊ ရင္ေမာင္၊ ခင္ေမာင္ရင္တို့ကို ေတြ႕ရပါသည္။
၎တို့ႏွင့္ အတူေနရပါသည္။ ေနာက္တေန့တြင္ ရင္ေဖမွာ သူ့အိမ္သို့ ျပန္သြားပါသည္။ တစ္လေလာက္ ဦးေစာ၏အိမ္တြင္ေနၿပီးလွ်င္
က်ြန္ေတာ့္၏ရြာသို့ ေခတၲျပန္ပါသည ္။ ရြာတြင္ ၃-ရက္ခန့္ေနၿပီးအျပန္တြင္ ရန္ႀကီးနိုင္(ေခၚ)ေမာင္ထြန္းရွိန္အား
အတူလိုက္ေနရန္ေခၚလာခဲ့ပါသည္။ ေနာက္တစ္လခန့္ၾကာေသာအခါ ကိုသက္ႏွင္း၊ ကိုသုခႏွင့္ ကိုဘညြန့္တို့ေရာက္လာပါသည္ ။
ထိုအခါ ကိုဘညြန့္သည္ ဦးေစာ၏အိမ္တြင္ ၾကာၾကာမေနပါ။ သြားခ်ည္လာလွည့္ေနပါသည္။ ကိုသက္ႏွင္းႏွင့္ ကိုသုခက
က်ိဳက္လတ္က ဟုေျပာပါသည္။ ကိုဘညြန့္ကေတာ့ အိုးသည္ကုန္းက ျဖစ္ပါသည္။ရန္ႀကီးနိုင္၊ စိန္ေမာင္ႏွင့္ က်ြန္ေတာ္တို့သည္
ဦးေစာအိမ္ ေနာက္ေဖးအဖီကေလးမွာေနရပါသည္။
 က်ြန္ေတာ္တို့ ဦးေစာအိမ္ေရာက္ၿပီး ၂-လ ေလာက္ၾကာေသာအခါ ဦးေစာက က်ြန္ေတာ္ႏွင့္တကြ ကိုသက္ႏွင္း၊ ကိုသုခ၊ ရန္ႀကီးနိုင္၊
ကိုစိုး၊ ကိုစိန္၊ ခင္ေမာင္ရင္၊ တင္ေရႊ၊ စိန္ေမာင္၊ ေမာင္ျမအုန္းတို့အား ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္သို့ ေခၚသြားၿပီးလွ်င္
ငါးပါးသီလခံယူေစပါသည္။ ၎ေနာက္ ကိုသုခဆိုသည့္အတိုင္း လိုက္ဆိုရပါသည္။ အတိုခ်ုပ္မွာ တိုင္းျပည္ ဘာသာ သာသနာအတြက္
သက္စြန့္ႀကိုးပမ္း ေဆာင္ရြက္ပါမည္။ သစၥာေဖာက္က ငရဲျပည္ေရာက္ပါေစ ျဖစ္ပါသည္။ ကိုသုခ ေရွ့မွခ်ေပးသည့္အတိုင္း
လိုက္ဆိုၿပီးလွ်င္ က်ြန္ေတာ္တို့ အားလံုး သစၥာေရေသာက္ရပါသည္။ ၎ေနာက္ က်ြန္ေတာ္သစၥာေဖါက္မိသျဖင္ ့ က်ြန္ေတာ္၏ ကိုယ္ကို
က်ြန္ေတာ္အဆံုးစီရင္လိုက္သည္ဟု ကိုယ္တိုင္ ေရးၿပီး လက္မွတ္ထိုး၍ ဦးေစာလက္သို့ ေပးအပ္ရပါသည္။
 ဤကိစၥမ်ား ၿပီးသည့္ေနာက္ ဦးေစာကိုယ္တိုင္ က်ြန္ေတာ့အား စတင္းဂန္း၊ ႏွစ္လံုးပူး ၊ေျခာက္လံုးပူး ေသနတ္မ်ား အပစ္သင္ေပးပါသည္။
ကိုခင္ေမာင္ရင္ႏွင့္ အျခားေသနတ္ပစ္တတ္သည့္ သူမ်ားကိုလည္း ဦးေစာက ထပ္မံ သင္ၾကားေပးပါသည္။ က်ြန္ေတာ္သည္
အစမ္းသေဘာျဖင့္ ဓါတ္ဆီပံုး၊ ေရနံဆီပံုးလြတ္တို့ကို ခ်ိန္ၿပီး အစမ္းပစ္ ေလ့က်င့္ရပါသည္။
 လြန္ခဲ့ေသာ တစ္လေလာက္က နံနက္ ၉-နာရီခြဲခန့္တြင္ ကိုဘညြန့္၊ ေမာင္စိန္၊ ေမာင္နီ၊ ရန္ႀကီးနိုင္၊ တင္ေရႊ၊ လွထြန္း ႏွင့္
ထြန္းရွိန္တို့သည္ ေလာ္လီတစီးႏွင့္ ေအ-အို-ဒီ သို့သြားေရာက္ၿပီး ဘရင္းဂန္းအလက္ ၂၀၀ ေလာက္ထုပ္ယူလာ
သည္ကိုေတြ႕ရပါသည္။ထိုအခ်ိန္က ကိုဘညြန့္သည္ ကာကီေရာင္အက်ၤီႏွင့္ ေဘာင္းဘီကို၀တ္၍ ပုခံုးတြင္ ပုလိပ္တံဆိပ္မ်ား
တပ္ထားသည္ကိုေတြ႕ရပါသည္။ ေမာင္စိန္ကလည္း ပုလိပ္အ၀တ္အစား အက်ၤီီေဘာင္းဘီမ်ား ၀တ္လ်က္ လက္ေမာင္းတြင္ အျဖဴအရစ္
၃-တန္းတပ္ထားပါသည္။ က်န္လူမ်ားလည္း ယူနီေဖါင္း ၀တ္ထားပါသည္။ ထိုသူမ်ားယူလာသည့္
ဘရင္းဂန္းမ်ားတင္ထားေသာ ေလာ္လီကားႀကီးကို ဦးေစာအိမ္ေရွ့ သရက္ပင္ ေအာက္တြင္ ထားပါသည္။
ေနာက္ထိုကားမွ ဘရင္းဂန္းမ်ားကို ဦးေစာအိမ္၏ ဆင္၀င္တြင္ခ်ထားပါသည္။ ၎ေနာက္ က်ြန္ေတာ္တို့ သည္
ဘရင္းဂန္းေသနတ္မ်ားကို အမဲဆီသုတ္လိမ္း၍ အသင့္ရွိေသာ သံစည္မ်ားတြင္ ထည့္ကာ ညဉ့္
၈-နာရီေလာက္တြင္ဦးေစာအိမ္အနီး ေရကန္ထဲသို့ ခ်ထား ၾကပါသည္။

(ထိုလက္နက္မ်ားကို Capt: Bivian ၏အကူအညီႏွင့္ ကိုဘညြန့္က IP ယူနီေဖါင္း၀တ္၍ ထုတ္ယူခဲ့ ပါသည္။)


 ေနာက္တေန့တြင္ က်န္ဘရင္းဂန္းမ်ားကို ထင္းရူးေသတၲာ မ်ားတြင္ထည့္သြင္းၿပီး ေမာင္စိန္က ေလာ္လီကားကို ေမာင္း၍ တင္ေရႊ၊
ထြန္းရွိန္၊ ေမာင္စိုးတို့က စီးလိုက္လ်က္ ေသတၲာ ၁၅-လံုးခန့္ကို တင္ယူသြားပါသည္။ ခင္ေမာင္ရင္ကလည္း ဖိုဒ္ဆင္း ကားေမာင္းလ်က္
ကိုထြန္းရင္ႏွင့္အတူ ေလာ္လီကားေနာက္က လိုက္ပါ သြားၾကပါသည္။ ၎ဘရင္းဂန္းမ်ားကို ျပည္လမ္းတေလွ်ာက္ရွိ ဂ႒ုန္တပ္ခြဲမ်ားသို့
သြားေရာက္ပို့ေဆာင္ထားေၾကာင္း ေနာင္အခါတြင္ က်ြန္ေတာ္သိရပါသည္။ ေနာက္ ၁၀-ရက္ခန့္ၾကာေသာ အခါတြင္လည္း ျပည္လမ္း
၁၆-မိုင္ရွိ အဂၤလိပ္ တပ္မေတာ္ ခဲယမ္းမီးေက်ာက္ သိုေလွာင္ေရး႒ာနမွ ယမ္းေတာင့္ေသတၲာမ်ားကိုသြားေရာက္ထုတ္ယူလာၾကပါသည္။
၎ေသတၲာမ်ားကို စိန္ေမာင္၊ ရန္ႀကီးနိုင္ႏွင့္ က်ြန္ေတာ္တို့ ဦးေစာ၏ အမိန့္အရ ေရကန္ထဲသို့ခ်ထားရပါသည္။
 ဇူလိုင္ ၁၈-ရက္ေန့ ညစာထမင္းစားၿပီး ၇-နာရီခန့္တြင္ ဦးေစာက က်ြန္ေတာ့္အား သူ့အိပ္ခန္းသို့ ေခၚသြား ပါသည္။ ၎ေနာက္ ဦးေစာက
"မင္းကို ကိုစိုး၊ ကိုစိန္တို့နဲ့ထည့္လိုက္မယ္၊ သူတို့ကအပစ္ခိုင္းသည့္အခါ ပစ္ရမယ္၊ မင္းလိုက္သြားတဲ့အခါ ေတာ္မီဂန္း တလက္ယူသြား"
ဟု ေျပာပါသည္။ က်ြန္ေတာ္ကလည္း "ဟုတ္ကဲ့" ဟုေျပာ၍ က်ြန့္ေတာ့္အိပ္ယာသို့ ျပန္ၿပီးအိပ္ပါသည္။

( ဇူလိုင္ ၁၉-ရက္ေန့ နံနက္ ၁၀-နာရီတြင္ ၀န္ႀကီးအဖြဲ့ အစည္းအေ၀း က်င္းပမည္ကို ဦးေစာက ႀကိုတင္ သတင္းရရွိၿပီးျဖစ္ေန၏။
ထိုသတင္း မည္သို့ရရွိသည္ကို ဦးေစာကဖြင့္ဟမသြားခဲ့ေခ်)


 ဇူလိုင္ ၁၉-ရက္ေန့ နံနက္ ၉-နာရီေလာက္တြင္ ဦးေစာသည္ က်ြန္ေတာ္၏အိပ္ရာကိုလာၿပီး က်ြန္ေတာ့္အား ယူနီေဖာင္း
အက်ၤီႏွင့္ ေဘာင္းဘီတို့ကို ၀တ္ခိုင္းပါသည္။ က်ြန္ေတာ္လည္း ရန္ႀကီးနိုင္၏ ယူနီေဖာင္း အစိမ္းတစ္စံုကို အနီးရွိ ႀကိုးတန္းေပၚမွ
အဆင္သင့္ဆြဲယူၿပီး ၀တ္လိုက္ပါသည္။ ထို့ေနာက္ ဦးေစာက အိမ္ေရွ့ အင္းယားကန္စပ္သို့ ေခၚသြားၿပီး ကန္စပ္တြင္ရွိေသာ သံစည္ထဲမွ
စတင္းဂန္းတလက္ကို ထုတ္ယူၿပီး ဦးေစာႏွင့္အတူ အိမ္ဘက္သို့ တဖန္ျပန္သြားၾကပါသည္။

 ဦးေစာ၏ အိမ္ေရွ့ခန္းတြင္ ကိုစိုး၊ ကိုသက္ႏွင္း၊ ကိုစိန္၊ ကိုသုခ၊ ကိုဘညြန့္၊ ကိုနီ တို့ကိုေတြ႕ရပါသည္။ ကိုစိုး၊ ကိုသက္ႏွင္း၊ ကိုစိန္၊
ကိုသုခ၊တို့မွာ က်ြန္ေတာ့္ကဲ့သို့ ယူနီေဖာင္း အစိမ္း၀တ္ထားပါသည္။ ကိုဘညြန့္ႏွင့္ကိုနီ တို့မွာ ရိုးရိုးအရပ္၀တ္အရပ္စား
၀တ္ဆင္ထားပါသည္။ က်ြန္ေတာ္၀တ္ဆင္ထားေသာ ကာကီအစိမ္း ယူနီေဖာင္းသည္ ယခု တရားသူႀကီးေရွ့ရွိ သက္ေသခံပစၥည္း
အမွတ္(၄)ႏွင့္ တူပါသည္။ က်ြန္ေတာ့္ကိုယ္ပိုင္ ပစၥည္းမဟုတ္၍ ေသခ်ာစြာ မေျပာနိုင္ပါ။
 ထို့ေနာက္ ကိုစိုးက က်ြန္ေတာ့္အက်ၤီပခံုးတဘက္တခ်က္တြင္ ျခေသၤ့တံဆိပ္ပါရွိေသာ အ၀တ္စကို တပ္ဆင္ေပး ပါသည္။ ကိုစိုး၊ ကိုစိန္၊
ကိုသက္ႏွင္းတို့၏ အက်ၤီပုခံုးမ်ားတြင္လည္း ထိုကဲ့သို့ ျခေသၤ့တံဆိပ္တပ္ထားပါသည္။ ကိုသုခ၏ယူနီေဖာင္းတြင္မူ ျခေသၤ့တံဆိပ္ကို
မေတြ႕မိပါ။တံဆိပ္တပ္ၿပီးေနာက္ ကိုစိုးက ဦးထုပ္အေပ်ာ့ တစ္လံုးကို ေဆာင္းေပးပါသည္။ က်ြန္ေတာ့္ကိုေဆာင္းေပးေသာ ဦးထုပ္သည္
ယခုတရားသူႀကီးေရွ့တြင္ သက္ေသခံပစၥည္း အမွတ္(၅)ႏွင့္ဆင္တူပါသည္။

 ထို့ေနာက္ ဦးေစာ၏အမိန့္အရ ဦးေစာအိပ္ခန္းထဲသို့၀င္၍ ဦးေစာ၏အက်ိတ္ေအာက္က မဂၢဇင္းေဘာက္ ၂-ခုကို ယူလာၿပီး
အိမ္ေရွ့ခန္းသို့ျပန္လာပါသည္။ က်ြန္ေတာ္ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ကိုစိုး၊ ကိုစိန္ႏွင့္
ကိုသက္ႏွင္းတို့မွာ ေတာ္မီဂန္းတလက္စီကိုင္ထားသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ က်ြန္ေတာ္ကသူတို့အား "ဘယ္သြားမလဲ" ဟုေမးရာ ကိုစိုးက
"ၿမို့ထဲလိုက္ခဲ့ရမယ္၊ ဟိုက်ေတာ့ ငါပစ္ခိုင္းတဲ့အတိုင္းပစ္ရမယ္" ဟု ေျပာပါသည္။ နံနက္ ၁၀-နာရီ ေလာက္တြင္ ဦးေစာက
က်ြန္ေတာ္တို့အား "အခ်ိန္ေစ့ၿပီ ၊ သြားၾက၊ သြားၾက" ဟုေျပာပါသည္။ ထိုအခါ ဂ်စ္ကားကို ကိုသုခကေမာင္း၍ ကိုစိုးက ကိုသုခေဘးတြင္
ထိုင္ပါသည္။ ကိုသက္ႏွင္း၊ ကိုစိန္ႏွင့္ က်ြန္ေတာ္က ေနာက္မွ ထိုင္ပါသည္။ ဂ်စ္ကားေပၚသို့ေရာက္ေသာအခါ ကိုစိုး၊ ကိုစိန္၊
ကိုသက္ႏွင္းတို့ ၃ေယာက္က မိုးကာအက်ၤီကို ျခံုလိုက္ပါသည္။ က်ြန္ေတာ္က သူတို့ၾကားတြင္ထိုင္ေန၍ မိုးကာမျခံုခဲ့ပါ။
ထိုအခ်ိန္ေလာက္တြင္ ကိုဘညြန့္၊ ကိုေမာင္ညို၊ ခင္ေမာင္ရင္တို့သည္ ၿမို့ထဲသို့ ေရာက္ရွိေနၾကၿပီးလွ်င္ ဗိုလ္ခ်ုပ္ေအာင္ဆန္းတို့
အစည္းအေ၀း ထိုင္ေနၾကေၾကာင္း ဦးေစာထံဖုန္းျဖင့္ သတင္းေပးပို့သည္ဟု ေနာင္ေသာအခါက်မွ က်ြန္ေတာ္သိရပါသည္။
က်ြန္ေတာ္တို့ ဂ်စ္ကားထြက္ေသာအခါ ဦးေစာက "ဂြတ္ဒ္ လပ္" ဟု နႈတ္ဆက္ပါသည္။ ကိုစိုးကလည္း ျပန္လည္ နႈတ္ဆက္ပါသည္။
ထိုေနာက္ဂ်စ္ကားကို ကိုသုခက ၿမို့ထဲဘက္သို့ေမာင္းလာပါသည္။

 ၿမို့ထဲသို့ ဂ်စ္ကားေရာက္ေသာအခါ ကိုစိုး၊ ကိုစိန္၊ ကိုသက္ႏွင္းတို့သည္ မိုးကာအက်ၤီမ်ားကို ခ်ြတ္လိုက္ၾကပါသည္ ။
က်ြန္ေတာ္တို့လည္းေသနတ္ျဖင့္ ပစ္ရမည့္ရံုးတြင္းသို့ ဂ်စ္ကားႏွင့္၀င္လာၿပီး ရံုးေလွကားအနီးတြင္ ဂ်စ္ကားကိုရပ္၍ ကိုစိုး၊ ကိုသက္ႏွင္း၊
ကိုစိန္ႏွင့္ က်ြန္ေတာ္က ကားေပၚမွဆင္းပါသည္။ ထို့ေနာက္ရံုးေပၚသို့ ကိုစိုးက ေရွ့ေဆာင္၍ တက္ပါသည္။ ကိုစိုးေနာက္ကပ္လ်က္
ကိုစိန္က လိုက္ပါသည္။ ကိုစိန္ေနာက္တလံေလာက္အကြာတြင္ ကိုသက္ႏွင္းက လိုက္၍ ကိုသက္ႏွင္းေနာက္ကမွ က်ြန္ေတာ္က
လိုက္ပါသည္။
 ၀န္ႀကီးမ်ား စည္းေ၀းေသာအခန္းသို့ေရာက္ေသာအခါ ကိုစိုးႏွင့္၊ ကိုစိန္တို့က ေရွ့က၀င္သြားပါသည္။ ကိုစိုးႏွင့္ကိုစိန္က အခန္းထဲသို့
၀င္လ်င္၀င္ခ်င္း ၎တို့တြင္ပါလာေသာ ေတာ္မီဂန္းမ်ားႏွင့္ ရံုးခန္းထဲရွိ ၀န္ႀကီးမ်ားကို စ၍ပစ္ပါသည္။ က်ြန္ေတာ္ႏွင့္ ကိုသက္ႏွင္းကလည္း
က်ြန္ေတာ္တို့လက္တြင္ ပါလာေသာ ေသနတ္ျဖင့္ပစ္ပါသည္။ က်ြန္ေတာ္က ထိုင္ၿပီး စတင္းဂန္းႏွင့္ ၀ပ္ေနေသာသူမ်ားကိုပစ္ပါသည္ ။
ထို့ေနာက္ အခန္းတြင္းမွ က်ြန္ေတာ္တို့ထြက္လာၾကပါသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ၀ရံတာတြင္ ေျခာက္လံုးျပဴးႏွင့္ ရပ္ေနေသာ
လူတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕ရပါသည္။ ထိုအခါ က်ြန္ေတာ္တို့အထဲမွ တစ္ေယာက္က " ပစ္၊ ပစ္" ဟု ေျပာရာ က်ြန္ေတာ္က
က်ြန္ေတာ့္စတင္းဂန္းျဖင့္ တခ်က္ဆြဲလိုက္ပါသည္။ က်ည္ဆန္၂ေတာင့္၊ ၃ေတာင့္ ထိုလူအား ထိသြားပါသည္။ ထို့ေနာက္
က်ြန္ေတာ္တို့လည္း ရံုးေပၚမွ ေျပးဆင္းလာကာ အသင့္ရပ္ထားေသာ ဂ်စ္ကားေပၚသို့ တက္စီးၿပီး ရံုးအတြင္းမွ ေမာင္းထြက္လာခဲ့ပါသည္။
 ဦးေစာေနအိမ္သို့ ျပန္ေရာက္ၾကေသာအခါ အိမ္၀င္းတံခါးကို ေမာင္တင္ေရႊက ဖြင့္ေပးေနစဉ္ ကိုစိုးက "ျမန္ျမန္ဖြင့္၊ ျမန္ျမန္ဖြင္"့
ဟုႀကိမ္းပါသည္။ အိမ္တြင္ ဦးေစာ အသင့္ေစာင့္ေနသည္ကိုေတြ႕ရပ ါသည္။ ဦးေစာက" ကိစၥၿပီးပလား" ဟုေမးရာ၊
က်ြန္ေတာ္တို့အားလံုးက " ၿပီးပါၿပီ" ဟုျပန္ေျပာလိုက္ပါသည္။

 ထို့ေနာက္ က်ြန္ေတာ္တို့အားလံုး အ၀တ္လဲရန္ ကိုယ့္ေနရာအသီးသီးသို့ျပန္သြားၾကပါသည္။ လက္နက္မ်ား ႏွင့္ အက်ၤီမ်ားကို
ဂ်စ္ကားေပၚတြင္ထားခဲ့ပါသည္ ။အက်ၤီမ်ားကို ေမာင္ျမအုန္းလာယူသြား၍၊ လက္နက္မ်ားကို စိန္ေမာင္က ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္သို့
ယူသြားပါသည္။ ဦးထုပ္မ်ားေတာ့ မည္သူယူသြားသည္ကိုမသိပါ။ က်ြန္ေတာ္တို့ အက်ၤီလဲၿပီးေနာက္ ကိုစိန္၊ ကိုစိုး၊ ကိုသကိႏွင္း၊
ကိုသုခတို့က အျဖစ္အပ်က္ကိုျပန္ေျပာျပပါ သည္။ ဤကဲ့သို့ ေျပာေနစဉ္ ကိုခင္ေမာင္ရင္ႏွင့္ ကိုဘညြန့္တို့လည္း အိမ္သို့ျပန္ေရာက္
လာၾကပါသည္။ ေန့ခင္းတစ္နာရီ ေက်ာ္တြင္ က်ြန္ေတာ္တိုအားလံုး အဖမ္းခံရပါသည္။

 ဗိုလ္ဥတၲမေက်ာ္

(ဗိုလ္ခ်ုပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္နိုင္ငံေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားအားလုပ္ၾကံ သတ္ျဖတ္မႈတြင္ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ပါ၀င္ခဲ့ေသာ တရားခံ
“ရန္ႀကီးေအာင္ (ေခၚ) ေမာင္လွထြန္း ေျပာျပ(ထြက္ဆိုခ်က္)ခ်က္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ )

လင္းဦး(စိတ္ပညာ)







0 comments:

Post a Comment